Driftduiken

Afgelopen zondag heb ik de module driftduiken gehaald. Samen met Joost, Rob en Johan zijn we in Zeeland naar de haven van Schelphoek gegaan. Daar werden wij opgewacht door Bert Moet met een flinke boot. Na een korte instructie konden wij de flessen, loodgordels, boeien etc in de boot leggen. Die stond lekker naast de auto geparkeerd zodat het niet te ver lopen was.

Omdat het hard waaide moesten wij met zijn allen helpen om de boot veilig te water te laten vanaf de helling. Maar het ging redelijk makkelijk en al snel lag de boot te wachten. Bert voer de haven uit en direct buiten de haven moesten we tegen de wind in richting de Oosterschelde kering. De boot maakte flinke klappen en wij kregen volop buiswater in ons gezicht. Nadat we het stuk van de Plompe toren tot Burgsluis verkend hadden, konden we bij Plompe Toren te water.

Op een diepte tussen 12 en 15 m stroomde het leuk en met een flinke snelheid dreven we langs al het mooie in de Oosterschelde. Ontzettend veel Zeeanjelieren en brokkelsterren maar ook kreeft, krab, schol, zeedonderpadden, botervis kwamen in het licht van onze lampen. Na een 35 minuten werd het tijd om een stop te maken op 6 m. Meestal doe je dit in de Oosterschelde aan de kant, maar nu gewoon in het vrije water. Echt een aparte ervaring, maar ach de boot lag toch te wachten.

Aan de oppervlakte was de boot al snel naast ons. Even het lood aangeven, het vest en dan zelf eruit klimmen. Hierbij moest de boot met zijn neus in de wind blijven liggen terwijl Bert ons hielp. Oh ja. Een heel goeie tip. Zorg dat je geen dubbel 12 van 50 kilo hebt, net als Joost. Zo’n ding is bijna niet uit het water te tillen. Even later pikten wij de rest op en konden met de wind in de rug terug naar de haven.

Terwijl Bert bij zijn boot bleef wachten konden wij lunchen en onze flessen verwisselen. Behalve Joost, dan is zo’n dubbel 12 wel makkelijk. De wind werd steeds sterker. De kentering was voorbij en volgens de tabellen zou het nu alweer flink moeten stromen met opkomend tij.

Weer in de boot gingen we richting Schelphoek. Het was hard werken voor de boot , Bert en ons. De golven waren stevig. Langs de kant met de wind in de rug konden we het water goed verkennen. Maar weer terug naar het afzetpunt was een beetje hobbelig. Bert dropte ons kort aan de kant. We bleven rond de 10 m waar het heel mooi was, maar wel iets minder stroomde. Ook hier erg veel leven, boompjesslakken, slanke waaierslak, roodtipje. Ik heb het allemaal weer eens gezien. Werkelijk een fantastische duik.

Maar ook hier kwam een eind aan de duik. Boven water zwommen we nu eens van de kant af. Toch raar idee, normaal doe je dat dus niet. Een beetje dieper op schelde was het voor Bert makkelijker om ons op te pikken. Anders moest hij erg opletten en zat hij zo op de kant. Maar ook nu konden we snel en veilig uit het water. Een stevig stukje terug tegen de stroming en wind in naar de haven.

In de haven hebben we weer geholpen om de boot op de trailer te krijgen. Zelfs met de sterke wind was een erg geslaagde dag.