Op pinkster zaterdag ben ik weer gaan duiken op Dreischor. Na een rit vanuit Brabant was ik op tijd op de duiklocatie om samen met de club, die op de camping zaten, te kunnen duiken.

Samen met mijn buddie Joost beklom ik de vernieuwde trap. Fantastisch, een mooie stevige betonnen trap, helaas zonder trapleuning. Alleen op de aanluiting van de trap naar het houten trapje over de borstwering is niet fijn. Een stevige los blok beton moet de aansluiting verzorgen. Maar van het blok beton naar de betonnen trap is een stap van zeker 40 cm. En zulke stapppen maak ik niet met 35 kilo op mijn rug, zonder trapleuning.
Dan maar langs het blok, en dat gaat gelukkig.

En in het water ligt een gigantische pier. Zeker 20 m het water in en aan het eind een 5 meter breed plankier. Via losse planken kun je vanaf de wal naar de pier. Hopelijk maken ze daar nog eens iets beters.
En als je via een prachtige spreidsprong het water in gaat raak je de bodem niet.
Ja logisch die zit daar op 6 m. En je zit al bijna bovenop de reefballs. Dan maar goed kijken of je geen bellen van duikers ziet voor je te water gaat.

Na de duik zaten we op een meter of vijf en stegen langzaam op om te kijken waar we precies zaten. Naast het plankier van de steiger. Fantastisch toch, maar natuurlijk had ik zonder problemen voor de steiger kunnen zitten.

Helaas zit er geen trapje aan de steiger en moet je langs de steiger uit het water klauteren.

Ik vind het een fantastische steiger.